Milieubelasting hoger bij loslopende hennen

Dekker keek naar het effect van verschillende houderijsystemen op broeikasemissies, verzuring, bodemuitputting, vermesting en het gebruik van fossiele energie en land. Hiermee kwam ze tot een integrale milieubelasting voor de legbatterij, en voor systemen met loslopende hennen zoals scharrel, vrije uitloop en biologische houderijsystemen. Ammonialuitstoot is veruit het laagst in batterijkooien. De mest van leghennen in dit systeem wordt continu gedroogd en afgevoerd. Scharrelvolièrehuisvesting scoort gemiddeld qua emissie, omdat de mest elke drie dagen wordt verwijderd. En grondhuisvesting scoort het slechtst, omdat de mest lange tijd blijft liggen. In de praktijk hebben vooral biologische pluimveehouders grondhuisvesting. Andere punten waarop kooihuisvesting beter scoort zijn een betere voerefficiëntie (efficiënter omzetten van voer naar eieren) en minder stikstof- en fosfaatverliezen (zoals in uitlopen).

Beter welzijn legkip minder goed voor milieu