In Nederland zijn circa 1,2 miljoen mensen die een of meerdere dagen per jaar aan sportvisserij doen. Veel van die vissers gebruiken lood als verzwaring van de vislijn, in kunstaas of in voerkorven. Het gebruik van lood heeft veel voordelen: het is makkelijk toepasbaar, goedkoop, heeft een hoog soortelijk gewicht en is makkelijk zelf te verwerken. Maar lood is ook giftig. Veel van dat lood komt in het milieu terecht en het is schadelijk voor mens en dier.

Green Deal

Daarom hebben Unie van Waterschappen, Natuurmonumenten, Dibevo en Sportvisserij Nederland en vier ministeries afgelopen jaar de de Green Deal Sportvisserij Loodvrij ondertekend. Doel van die Green Deal is de komende jaren het gebruik van lood binnen de sportvisserij volledig af te bouwen.

Vakblad Visionair meldt in het artikel 'Weg met het lood' dat de meeste sportvissers ook zelf willen dat het lood verdwijnt. In 2008 is er een enquête gehouden onder 1000 lezers van het VISblad. Maar liefst 95% van de sportvissers vindt het geen probleem om loodvrij te vissen, mits er voldoende alternatieven voorhanden zijn.

Cultuurverandering

Als het aan de ondertekenaars van de Green Deal ligt, is in 2021 het gebruik van lood met ten minste 30% gedaald. En het is de bedoeling dat er eind 2027 volledig loodvrij gevist wordt. Om dat te bereiken zetten de partijen in op aanpak in de hele keten: van productie, verkoop en gebruik. De initiatiefnemers willen een gedrags- en cultuurverandering op gang brengen bij de sportvissers en een omslag in de retailketen, fabrikanten en importeurs door aanbod van alternatieven.

Daarnaast is het zo dat lood een van de Zeer Zorgwekkende Stoffen (ZZS) is, waarvoor sinds 1 januari 2016 een minimalisatieplicht geldt. Alle waterkwaliteitsbeheerders in Nederland (waterschappen en Rijkswaterstaat) hebben daarom in 2018 vergunningen om met lood te vissen geweigerd vanwege de schadelijkheid van lood voor het water.

(Bron foto: Pixabay )

In 2027 is de visserij loodvrij