Vanggewassen nemen, nadat maïs geoogst is, de resterende hoeveelheid stikstof op. Zo voorkom je nitraatuitspoeling. In Nederland zijn maïstelers op zand- en lössgrond verplicht vanggewassen in te zaaien. Je kunt dat vanggewas gelijk met de maïs inzaaien - gelijkzaai - onder het nog jonge gewas - onderzaai - of na de oogst. Elke methode kent zijn voor- en nadelen. Vakblad Boer & Tuinder zet informatie op een rij in het dossier over onderzaai van groenbedekkers in mais.

Gelijkzaai of onderzaai

Als vanggewassen wordt meestal gekozen voor een grassoort als rietzwenkgras, Engels raaigras, kropaar, Italiaans raaigras of voor rogge. Zaai je vroeg in, dan is rietzwenkgras een goede keuze volgens het vakblad. Italiaans raaigras is wat groeikrachtiger, die zaai je daarom liever in wanneer de mais zo'n 8 tot 10 bladeren heeft en kniehoog is. Het hangt van het zaaitijdstip af wat de beste keuze is.

Een nadeel van gelijkzaai of onderzaai kan zijn dat de maïsopbrengst wat lager uitvalt. Bij een vroege onderzaai kan de opbrengst wel 5% lager uitvallen. Om opbrengstderving te beperken, moet je zorgen dat er geen gras in de maïsrij zelf staat.

Na de oogst

Zaai je in na de maïsoogst, dan wordt vaak gekozen voor Italiaans raaigras of rogge. Maar in alle gevallen geldt dat hoe later je het vanggewas zaait, hoe minder goed de bovengrondse biomassa zich ontwikkelt, schrijft het vakblad. Een nadeel van inzaai na de oogst kan ook zijn dat je een verhoogd nitraatresidu krijgt. De verklaring is dat de bodembewerking voor het zaaien - en na de maïsoogst - zorgt voor extra mineralisatie.

Onderzaai is in een aantal gevallen af te raden: bijvoorbeeld wanneer je het vanggewas nog wil oogsten als veevoer, of wanneer de onkruiddruk hoog is. Onkruidbestrijding vraagt sowieso extra aandcht wanneer je een vanggewas onderzaait. Een laatste artikel in het dossier besteedt aandacht aan de mogelijkheden voor bestrijding van onkruiden.

Onderzaai van vanggewassen in maïs